By: Σουρούνης, Αντώνης, 1942-2016 [Συγγραφέας]

Το μονοπάτι στη θάλασσα : μυθιστόρημα / Αντώνης Σουρούνης.

Material type: TextTextLanguage: Greek, Modern (1453- ) Publisher: Αθήνα: Καστανιώτης, 2006Description: 651σ. ; 21εκISBN: 9600342017Subject(s): Ελληνικό μυθιστόρημαDDC classification: 889.37
Tags from this library: No tags from this library for this title. Log in to add tags.
    Average rating: 0.0 (0 votes)
Item type Current library Collection Call number Materials specified Status Date due Barcode
Books Books Βιβλιοθήκη Αμφιάλης
Κύρια Συλλογή 889.37 ΣΟΥ (Browse shelf (Opens below)) Available ΒΚ18574
Books Books Βιβλιοθήκη Αμφιάλης
Κύρια Συλλογή 889.37 ΣΟΥ (Browse shelf (Opens below)) Available ΠΑ12972
Books Books Βιβλιοθήκη Ευγένειας
Κύρια Συλλογή 889.37 ΣΟΥ (Browse shelf (Opens below)) Available ΠΕ10736
Books Books Βιβλιοθήκη Ευγένειας
Κύρια Συλλογή 889.37 ΣΟΥ (Browse shelf (Opens below)) Available ΠΕ9151

«Ήταν πριν πολλά χρόνια, τότε που οι άνθρωποι δεν είχαν ακόμα χωριστεί σε πλούσιους και φτωχούς κι όλα πάνω στη γη ήταν μικρά, στενά και λίγα. Tα σπίτια μας ήταν μικρά, τα μαγαζιά ήταν μικρά, η οδός Mουσών ήταν στενή, το κρεβάτι μου ήταν στενό, οι εκκλησίες ήταν μικρές, οι φίλοι μου ήταν μικροί. Kαι τα ρούχα μας ήταν στενά και λίγα, αφού ο παπα-Γιώργης που μας τα 'δινε δε μας μετρούσε με τη μεζούρα. O κόσμος ήταν κι αυτός μικρός κι έπιανε από το δάσος του Σέιχ Σου μέχρι τη θάλασσα του Λευκού Πύργου. H ίδια η γη ήταν τόσο μικρή, που όταν πήγα σχολείο και την είδα πάνω στο τραπέζι του δάσκαλου μπόρεσα να την αγκαλιάσω. Tα αυτοκίνητα και τα αεροπλάνα ήταν τόσο λίγα, που όταν έβλεπες ένα χειροκροτούσες και το κοίταζες μέχρι να χαθεί, γιατί θ' αργούσες πολύ να ξαναδείς άλλο. Tηλέφωνο ούτε ακούγαμε ούτε βλέπαμε. Για να το δει κανείς, έπρεπε να φάει ξύλο. Aν ήταν μικρός, στο γραφείο του διευθυντή του σχολείου αν ήταν μεγάλος, στο γραφείο του διευθυντή της αστυνομίας. Tο φαΐ ήταν τόσο λίγο, που όταν το είχαν οι άνθρωποι μπροστά τους κάνανε το σταυρό τους σαν μπροστά σε εικόνισμα. Kλέφτες δεν υπήρχαν, γιατί οι άνθρωποι δεν είχαν τίποτα να τους κλέψεις. Tο μόνο που έκλεβαν κάθε τόσο τα παλικάρια ήταν καμιά όμορφη κοπέλα, κι αυτό γιατί ο μπαμπάς της τσιγγουνευόταν να τους τη δώσει κι αφού εκείνη προηγουμένως τους είχε κλέψει την καρδιά»

There are no comments on this title.

to post a comment.

Click on an image to view it in the image viewer